Feeds:
Posty
Komentarze

Giacomo Balla – włoski malarz jeden z współtwórców futuryzmu. Obraz Dynamizm psa na smyczy (91 cm x 110 cm, Albright-Knox Art Gallery, Buffalo) powstał w 1912 r.

W 1912 r. Giacomo Balla poświęca się studiom nad ruchem i szybkością podobnie jak i pozostali futuryści. Jednym z jego pierwszych obrazów oddających ciągłość ruchu w czasie i przestrzeni jest Biegnąca dziewczynka na balkonie (125 cm x 125, Civica Galleria d’Arte Moderna, Mediolan). Kolejnym obrazem jest Dynamizm psa na smyczy. W przeciwieństwie do Biegnacej dziewczynki w tym dziele Balla oddaje ruch w sposób bardziej płynny. Sylwetki psa i  jego pani są szczegółowo dopracowane co niezakłóca idei oddania ruchu. Skręcająca się smycz, nieostre i rozmazane fragmenty psich łap czy sukni właścicielki podkreślają dynamizm obrazowanej sceny. Nie trzeba silnie wytężyać wzroku aby rozpoznać że ukazny przez Ballę pies jest zapewne jamnikiem.

Saba

Saba – sznaucerka – pies Ludwika Dorna. W mediach zrobiło się o niej głośno  w 2007 r. kiedy Ludwik Dorn wówczas marszałek Sejmu przyszedł z Sabą do pracy. Następne w Faktach TVN ukazała się informacje, że pies marszałka wyprowadzany jest na spacery przez funkcjonariuszy BOR’u. Saba została również oskarżona o pogryzienie mebli w rezydencji ministra spraw wewnętrznych i administracji. Wyrokiem sądu została uniewinniona a informacje o tym dostała listownie. Po tych wydarzeniach media szybko okrzyknęły Sabę najsłynniejszym psem IV RP. W październiku  podczas konwencji LiD w Szczecinie z ust byłego prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego padły słowa: Jarosławie Kaczyński, Lechu Kaczyński, Ludwiku Dorn i Sabo – nie idźcie tą drogą! Za to przemówienie Kwaśniewski otrzymał tytuł „srebronustnego polityka” roku 2007. W podzięce dla bohaterki przemówienia, czyli Sabie, były prezydent przesłał psie smakołyki. Saba  jest także bohaterką bajki „O śpiochu tłuściochu i o psie Sabie” (wyróżnionej w ogólnopolskim konkursie „Wielcy poeci, piszcie dla dzieci”) oraz poematu „Saba i króliczki”. Saba umarła w maju 2009 r.


Źródła:

http://wiadomosci.wp.pl/najsłynniejszy pies IV RP

http://wiadomosci.wp.pl/saba Dorna zżarła meble MSWiA

http://www.tvn24.pl/list do psa Dorna

http://www.tvn24.pl/prezent Kwaśniewskiego dla Saby

http://www.tvn24.pl/Saba dziękuję Kwaśniewskiemu

http://www.wiadomosci24.pl/zdechła Saba

http://www.tvn24.pl/O śpiochu tłuściochu i o psie Sabie

Piesek z Windowsa to szpieg

Na portalu http://vbeta.pl ukazał się artykuł Andrzeja Biernackiego zdaniem którego animowany piesek ukazujący się podczas wyszukiwania plików w systemie Windows jest „szpiegiem” Microsoftu.

Tytus i Lula

Tytus i Lula – psy pary prezydenckiej Lecha i Marii Kaczyńskich

Tytus – szkocki terrier – bliski sercu państwa Kaczyńskich. W 200 7 r. wraz z swoimi właścicielami przywitał Georga i Laurę Bush podczas spotkania głów państwa Na Halu. W listopadzie 2009 r. zmarł. ze starości w wieku 11 lat Tabloidy zwróciły uwagę, że Maria Kaczyńska niejako na znak żałoby nosiła srebrną broszkę w kształcie terriera.

Lula – kundelek – trafiła do domu państwa Kaczyńskich ze stacji benzynowej przygarnięta przez Lecha Kaczyńskiego.

źródła:

www.fakty.interia.pl

www.efakt.pl

Burek

Burek – pies Marii Talarowej z serialu Dom.  Poznajemy go w dziesiątym odcinku kiedy to Talarowa po śmierci męża zmuszona jest sprzedać gospodarstwo w Sierpuchowie i przeprowadzić się do Warszawy do syna Andrzeja. Oprócz rodzinnego domu z równie ciężkim sercem zostawia także psa Burka. Pies jednak zrywa się z łańcucha i ucieka przed nowym właścicielem w stronę odjeżdżającego samochodu z jego prawdziwą panią. Jest to jedna z najpiękniejszych scen ukazująca wierność i przywiązanie psa do swojego właściciela. Jadący w tym samym samochodzie drugi syn pani Talarowej, Leszek postanawia zabrać Burka ze sobą. Choć Burek pojawia się jeszcze kilka razy w pozostałych odcinkach, to już nigdy nie odgrywa tak ważnej roli w filmie.

Karo

Karo – pies państwa Ziemińskich z serialu Dom, który po wojennej zawierusze powraca do swojej kamienicy. Niestety jego właścicieli już tam nie ma. Losy ich pozostają nieznane. Psa przygarnia więc doktor Sergiusz Kazanowicz, który stracił na wojnie całą rodzinę. Po tragicznych doświadczeniach z obozu koncentracyjnego tylko z nim jest w stanie żyć pod jednym dachem. Na tym wątek psa Karo się nie kończy

Doktor Kazanowicz widząc cierpienie starzejącego się psa postanawia go uśpić. W raz z Heniem Lermaszewskim jadą do weterynarza. Na miejscu jednak pan Sergiusz widząc kłęby dymu unoszący się nad kominem zwierzęcego krematorium wycofuje się ze swojego zamiaru. Trauma holokaustu  jest zbyt silna. Nie chce upodobnić się do swoich oprawców., którzy dokonywali masowych mordów. W psie widzi prawdziwego towarzysza człowieka. Zaczyna rozumieć, że tylko on może odebrać mu życie, aby zaoszczędzić mu bólu.

W sylwestrową noc Kazanowicz zdając sobie sprawę z coraz większych cierpień psa z ciężkim sercem strzela do Karo z pistoletu.

Jak doszło do udomowienia wilka? Na ten temat jest wiele hipotez.  Zdaniem Dr Peter’a Savolainen’a  z Królewskiego Instytutu Technologii w Sztokholmie ludzie udomowili wilki dla ich mięsa.

Więcej w artykule

Źródło:

Newsweek.pl